තාරුකාව ට

බෝ කලෙක ට පෙර පෙරදිග පෙරඹරක
නුඹ සිනාසෙන යුරු බලා හිද
සුසුම් හෙලු

කණාමැදිරි යුවතියකි මම...
වසන් වී ලෝකයෙන්
වසත් කල ගෙවී යන
දිරාපත් තුරු හිසක
නතර වුන....
මහද මත අලුත් හැගුමක රිකිලි
දලු දමන
නටු මතට මල් කිනිති පලන්දන
තරු හසක....
නතර වී ඉසිඹු ලමි...
තරු කුමර... .
නුඹගේය නිල් අඹර..
පුර වුවද අව වුවද
සඳවතට
නුඹ හිදී ඒ දුරම නොවෙනස්ව....